BURSA’DA ZAMAN -Ahmet Hamdi TANPINAR

Genel Dokümanlar
 Bursa'da bir eski cami avlusu,
 Küçük şadırvanda şakırdıyan su;
 Orhan zamanından kalma bir duvar...
 Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
 Eliyor dört yana sakin bir günü.
 Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
 İçinde gülüyor bana derinden.
 Yüzlerce çeşmenin serinliğinden
 Ovanın yeşili göğün mavisi
 Ve mimarîlerin en ilâhisi.
  
 Bir zafer müjdesi burda her isim:
 Sanki tek bir anda gün, saat, mevsim
 Yaşıyor sihrini geçmiş zamanın
 Hâlâ bu taşlarda gülen rüyanın.
 Güvercin bakışlı sessizlik bile
 Çınlıyor bir sonsuz devam vehmiyle.
 Gümüşlü bir fecrin zafer aynası,
 Muradiye, sabrın acı meyvası,
 Ömrünün timsali beyaz Nilüfer,
 Türbeler, camiler, eski bahçeler,
 Şanlı hikâyesi binlerce erin
 Sesi nabzım olmuş hengâmelerin
 Nakleder yâdını gelen geçene.
  
 Bu hayâle uyur Bursa her gece,
 Her şafak onunla uyanır, güler
 Gümüş aydınlıkta serviler, güller
 Serin hülyasıyla çeşmelerinin.
 Başındayım sanki bir mucizenin,
 Su sesi ve kanat şakırtılarından
 Billûr bir âvize Bursa'da zaman.
  
 Yeşil türbesini gezdik dün akşam,
 Duyduk bir musikî gibi zamandan
 Çinilere sinmiş Kur'an sesini.
 Fetih günlerinin saf neşesini
 Aydınlanmış buldum tebessümünle.
  
 İsterdim bu eski yerde seninle
 Başbaşa uyumak son uykumuzu,
 Bu hayâl içinde... Ve ufkumuzu
 Çepçevre kaplasın bu ziya, bu renk,
 Havayı dolduran uhrevî âhenk..
 Bir ilâh uykusu olur elbette
 Ölüm bu tılsımlı ebediyette,
 Belki de rüyâsı bu cetlerin,
 Beyaz bahçesinde su seslerinin.
  
 Ahmet Hamdi TANPINAR 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.